Buldog amerykański

Buldog amerykański - rasa psa wywodząca się od buldoga angielskiego, hodowana w USA w pierwotnym typie. W tłumaczeniu na język polski poprawna wydaje się nazwa: buldog amerykański; ze względu jednak na brak uznania rasy przez FCI nie występuje ona w oficjalnej polskiej terminologii kynologicznej.
Wygląd
Krępy i silny na pierwszy rzut oka.
Szata i umaszczenie
Włos jest krótki. Umaszczenie spotykane jest białe lub białe z łatami (łaty także pręgowane), pręgowane, płowe, brązowe i mahoniowe.
Zachowanie i charakter
Jest to bardzo zróżnicowana rasa psów, przeznaczona nie na wystawy, ale na wszechstronnych towarzyszy ludzi na farmach. Lubiący ruch, miły, trochę uparty pies rodzinny, dający się łatwo prowadzić. Czujny, ale nieagresywny.
Użytkowość
Wykorzystywany jako pies stróżujący, pies obronny.

Broholmer

Broholmer - jedna z ras psów, należąca do molosów w typie dogowatym.
Historia
Nazwa rasy pochodzi od zamku Broholm, na wyspie Fiońji. Przodkami broholmerów były prawdopodobnie molosy przywiezione do Danii z terenów Brytanii przez wikingów. Zostały one później skrzyżowane z dogami niemieckimi starego typu i mastifami angielskimi. W 1850 r. nadworny łowczy hrabia Niels Frederik Sehested rozpoczął planowaną hodowlę. Stała się ona wtedy bardzo popularna, a na cześć Sehesteda nadano jej miano broholme - od nazwy posiadłości hrabiego. Hodowlę mastifów duńskich, prowadziło także zoo w Kopenhadze (1859-1929). Łącznie urodziło się tam około 200 szczeniąt. W 1886 roku został stworzony wzorzec rasy. Po wojnie rasę uznano za wymarłą. Od 1974 roku rasa jest rekonstruowana, utworzono specjalny Komitet ds. Ras Narodowych i Zapomnianych. W 1982 roku został zatwierdzony wzorzec rasy przez FCI, a od 2001 roku można sprzedawać psy tej rasy do innych krajów.
Szata i umaszczenie
Szata jest krótka i twarda
Maść czarna lub płowa w różnych odcieniach, dopuszczalne białe znaczenia w okolicach piersi, ogona i na łapach.
Zachowanie i charakter
Jest psem pojętnym i łatwo poddającym się szkoleniu. Nadaje się nawet dla początkującego właściciela. W stosunku do dzieci i innych zwierząt jest cierpliwy i opiekuńczy. Jest dość aktywny jak na molosa, wymaga sporo ruchu.
Użytkowość
W przeszłości psy tej rasy były wykorzystywane w polowaniach na dziki. Aktualnie sprawdza się jako pies stróżujący i pies obronny.
Popularność
W Polsce można nabyć jedynie samca tej rasy za określoną przez klub rasy cenę. W grudniu 2005 roku urodził się pierwszy miot szczeniaków tej rasy w Polsce i Europie Środkowej.
Ciekawostki
Wielkim miłośnikiem psów tej rasy był król Fryderyk VII oraz księżna Danner.
Populacja broholmerów o czarnym umaszczeniu wynosi zaledwie 30 sztuk.

Briard-Owczarek francuski

Owczarek francuski Briard - jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich).
Historia
Owczarek francuski Briard to stara francuska rasa psów pasterskich, cenionych także jako psy pracujące.
Wygląd
Budowa
Briard jest psem formatu prostokątnego, muskularnym i zwinnym. Posiada on charakterystyczne podwójne ostrogi (wilcze pazury) na tylnych kończynach - specyficzna cecha rasy. Uszy do niedawna kopiowano, obecnie coraz częściej pozostawia się naturalne, ogon briarda jest zakończony tzw. "fajką", powinien być noszony nisko.
Szata
Włos okrywowy powinien mieć suchą, tzw. kozią strukturę ( nie miękki i nie jedwabisty ) z pewnym podkładem podszerstka. Umaszczenie może być płowe, szare, czarne. Sierść briarda jest długa (minimum 7 cm), lekko pofalowana, włosy na głowie tworzą charakterystyczną: brodę, wąsy i grzywkę.
Zachowanie
Briardy są inteligentnymi, pełnymi energii psami o rozwiniętym instynkcie obronnym. Tolerancyjne wobec dzieci oraz innych zwierząt.
Użytkowość
Briardy są psami pasterskimi. Chętnie stróżują i opiekują się stadem, nawet psy hodowane w domu, czy w bloku, podejmują chętnie pracę psów pasterskich. W czasie wojen briardy wykorzystywano do wyszukiwania rannych spośród poległych na polu bitwy. O kimś poległym w czasie wojny mówiono: "briard się przy nim nie zatrzymał". Wykorzystywane są także do ratowania tonących. W ostatnich latach owczarki francuskie pełnią funkcje głównie psów do towarzystwa.
Pielęgnacja
Briard wymaga częstego i regularnego czesania sierści, pomimo długiej szaty w zasadzie nie linieje. Cieszy się dobrym zdrowiem. Dopuszczone do hodowli psy muszą mieć wykonane badanie RTG w kierunku dysplazji stawów biodrowych.
Popularność
Briardy sprowadzono do Polski w latach siedemdziesiątych XX wieku, ich popularność rośnie, najwięcej przedstawicieli tej rasy można spotkać w centralnej oraz pd.- zach. części kraju.
Ciekawostka
Owczarek francuski briard jest ulubioną rasą francuskiej aktorki - Brigitte Bardot.

Braque d'Auvergne

Braque d'Auvergne - rasa psów należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych w podsekcji psów w typie gończego.
Historia
Historia powstania tej rasy nie jest do końca poznana. Istnieje prawdopodobieństwo, że Braque d'Auvergne pochodzi z rejonu Masywu Centralnego od dawnych wyżłów francuskich, które rozmnażały się między sobą przez wieki. Jego nazwa pochodzi od regionu, w którym powstał - Owernii. W regionie tym przed 1814 rokiem hodowane były psy czarno-białe nakrapiane, oraz czarno-białe i brązowo-białe. Po raz pierwszy Braque d'Auvergne zostaje wspomniany pisemnie w 1881 roku, przez De Coninca. Przed XX wiekiem psy tej rasy prezentowały typ cięższy psa myśliwskiego. Po rozprzestrzenieniu się ich, także na północy Francji, wzrosło zapotrzebowanie na psa lżejszego. Do hodowli braków prawdopodobnie wprowadzono krew pointerów angielskich. Od tamtej pory ludzie związani z Réunion des Amateurs du Braque d'Auvergne zaczęli rozróżniać dwa typy tych psów:
dawny typ Braque d'Auvergne
Braque d'Auvergne type parisienne
Wygląd
Szata i umaszczenie
Głowa psa rasy Braque d'Auvergne z widoczną białą strzałką na środku
Sierść u Braque d'Auvergne jest krótka i przylegająca, o umaszczeniu białym z czarnymi plamami lub białe z czarnym cętkowaniem (czyli umaszczenie dereszowate z odcieniem błękitnym - tzw. charbonnée). Wymagane jest czarne umaszczenie uszu oraz okolic oczu.
Zachowanie i charakter
Braque d'Auvergne to pojętne, szybkie, zwinne psy myśliwskie. Są wiernymi i inteligentnymi towarzyszami myśliwych.
Użytkowość
Braque d'Auvergne używane są głównie do wystawiania i aportowania w polowaniach na bekasy i drobniejszą zwierzynę łowną. Są to także przyjacielskie psy rodzinne.

Brabantczyk

Brabantczyk - jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów belgijskich. Znajduje sie w podsekcji brabantczyków. Według FCI nie podlega próbom pracy.
Rys historyczny
Trzy rasy: Gryfonik brukselski, Gryfonik belgijski i brabantczyk pochodzą od małego szorstkowłosego psa "Smousje" z okolic Brukseli. W XIX wieku poprzez krzyżówkę z Ruby King Charles Spanielem i mopsem uzyskano krótką czarną sierść i poprawiono typ rasy. Małe, bardzo czujne psy tych ras hodowane były, aby chronić wozy i stajnie przed inwazją gryzoni. W 1883 pierwsze gryfoniki został rejestrowany w Belgijskiej Księdze Rodowodowej. Były to Topsy (L. O. S. H. nr 163) i Foxine (L. O. S. H. nr 164).
Po roku 1900 stały się bardzo popularne, razem z innymi rasami, dzięki królewskiemu zainteresowaniu okazywanemu im przez królową belgijską Marie-Henriette. Wiele okazów zostało wyeksportowanych za granicę i pomogło w rozwoju i spopularyzowaniu tej rasy.
Budowa
Mały, zgrabny o zwartej budowie ciała. Ogon wysoko osadzony. Głowa o dobrze wysklepionej mózgoczaszce. Szczęka wysunięta do przodu, jednak zęby nie mogą być widoczne. Duże oczy. Nos czarny, osadzony na linii oczu.
Szata i umaszczenie
Sierść jest zawsze krótka a umaszczenie czarne podpalane, brunatne lub rude i czarne.
Użytkowość
Współcześnie jest przede wszystkim psem towarzyszącym.
Popularność
W Polsce rasa rzadko spotykana. W Anglii, Skandynawii oraz Ameryce Północnej rasa od początku powstania cieszy się sporym zainteresowaniem.
Ciekawostki
W jednym miocie mogą urodzić się wszystkie odmiany gryfonika (gdyż brabantczyk to gładkowłosa odmiana gryfonika) - tzn. gryfonik belgijski, brukselski i brabantczyk. Jest to spowodowane tym, że wszystkie odmiany (choć na ringach oceniane osobno) można mieszać przy kojarzeniu par.

Bouvier des Flandres

Bouvier des Flandres - jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów zaganiających.
Rys historyczny
Przodkami tej rasy były psy zaganiające żyjące we Flandrii. Na tamtych ziemiach znane były pod nazwą "vuilbaard" (tłumaczone jak brudna broda) lub "koehond" (pies do krów).Te brodate psy często spotykano pomiędzy Lys a wybrzeżem Morza Północnego. Pod względem wielkości były bardzo zróżnicowane, na przykład handlarze bydłem woleli psy mniejsze, bardziej pomocne w kłusownictwie. W 1910 roku na wystawie w Brukseli pojawiły się dwa osobniki tej rasy, a w 1922 został utworzony Klub Flandryjskich Psów Zaganiających. Po drugiej wojnie światowej okazało się, że aby rasa nie wyginęła trzeba było ją odtworzyć. Ocalałe osobniki zachowane w Antwerpii i Holandii krzyżowano z owczarkami pikardyjskimi.
Budowa
Bouvier des Flandres to pies o masywnej i krępej sylwetce. Z wyglądu przypomina sznaucera olbrzymiego.
Szata i umaszczenie
Umaszczenie jest płowe, szare lub z czarnym nalotem, włos twardy i szorstki.
Zachowanie i charakter
Czujne, aktywne, pojętne, nieufne wobec obcych, czasem uparte. Spokojne i posłuszne.
Użytkowość
Dawniej używane był do pędzenia bydła, obecnie jest to pies obronny i stróżujący.
Zdrowie i pielęgnacja
Pielęgnacja jest bardzo czasochłonna, pies wymaga codziennego szczotkowania oraz gruntownego trymowania przed każdą wystawą.

Bouvier des Ardennes

Bouvier des Ardennes - jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów zaganiających.
Rys historyczny
Niektórzy twierdzą, że Bouvier des Ardennes pochodzą ze skrzyżowania owczarka belgijskiego z pikardyjskim, inni, że jest to rasa starsza, powstała w XVIII wieku poprzez krzyżowanie lokalnych ras psów pasterskich występujących na terenie Belgii i Luksemburga.
Budowa
Są to psy średniej wielkości, krótkie, szerokie i masywne. Krótka, szeroka szyja, masywna czaszka, szerokie wargi. Włosy szorstkie, długości około 5cm, krótsze na kończynach i głowie.
Użytkowość
Bouvier des Ardennes to przede wszystkim psy pracujące, pasterskie. Od lat zajmowały się pilnowaniem i ochroną bydła. Przyzwyczajone są do ciężkiej pracy i życia na dworze, więc nie nadają się do trzymania w domu. Potrzebują dużo ruchu. Wymagają regularnego szczotkowania.